صبح اميدم............،،،،،

شب سیاه و طولانی مراپایان می بخشد....

که چون آوار بر سرم خراب می شوند،تنها امید بخش من چشمان توست.

سپيده هاي صبحم را دوست دارم.

هر گاه نا امید می شوم...............

با آن چشماني كه صبح اميدم از آن سپيده ميزند........

                              نگاهت را - چشمانت را - صبح امیدم را

                                                                   از من نگیر .

کاش دستان کوچکم به ستاره ها می رسید شاید .... شاید کی از تنهایی ام را به انان می بخشیدم